- Atrakcyjne oferty
Nazwa: Papegojan
Kartonowy zestaw wycinany laserowo zawiera:
Papegojan (papuga) to pinas, uzbrojony w 16 dział. Zakupiony został na rozkaz Gustawa Adolfa przez Antona Moniera w Holandii w 1623 roku i dostarczony do Szwecji latem 1624 wraz z siedmioma galeonami (Kristina, Tigern, Solen, Enhörningen, Mänen, Regnbagen i Pelikanen) oraz drugim pinasem (Regnier). W 1627 uczestniczył w blokadzie Gdańska, biorąc udział w bitwie pod Oliwą, podczas której był najmniejszą jednostką szwedzką. W 1628 roku powrócił na wody Zatoki Gdańskiej i blokował ujście Wisły. W 1629 działał w ramach eskadry wydzielonej do blokady Wismaru. Zatopiony został w 1644 roku. Dynastia Wazów rozpoczęła panowanie w Szwecji od ogłoszenia królem Gustawa Erikssona w 1523 roku. Na jego wniosek parlament szwedzki ustalił dziedziczność tronu, zgodnie z którym po śmierci ojca panował jego pierwszy syn, Eryk. Jednakże po kilku latach został on zdetronizowany przez swych braci i drugi z nich, Jan, zapisał się w historii jako nowy król Szwecji. Jego małżonką była Katarzyna Jagiellonka, a ich syn, Zygmunt, wybrany został królem Polski w 1587 roku, będąc jednocześnie następcą tronu w Szwecji. Panując w Rzeczypospolitej jako Zygmunt III Waza dążył do otrzymania korony szwedzkiej, co udało mu się osiągnąć w 1594. Jednak już w 1599 został zdetronizowany przez swego stryja Karola, trzeciego z braci Eryka i Jana. Po nim władzę w Szwecji objął jego nastoletni syn, Gustaw Adolf, i praktyczne rozwiązanie konfliktów o podłożu rodzinnym, politycznym i religijnym - prowadziło do wojny. Mając za potencjalnych wrogów Danię, Polskę i Rosję, Gustaw Adolf podjął plan podboju basenu Morza Bałtyckiego. Wojnę z Danią zakończył pokój w Knäred w 1613 roku, narzucający na Szwecję olbrzymi okup; z kolei wojna z Rosją zakończyła się zwycięstwem w 1617. Do opanowania wschodniego i południowego wybrzeża Bałtyku król Szwecji potrzebował rozbudowanej floty wojennej, zdolnej do konwojowania transportów wojska, blokady portów, ale i wzbudzania respektu. Dotychczas składała się ona głównie z niewielkich jednostek, z reguły jednopokładowych, uzbrojonych w armaty 12-funtowe. Ambitny rozwój floty objął budowę pięciu dużych jednostek dwupokładowych (m.in. najbardziej znanej, choć nie największej, Vasy). Ponieważ zapotrzebowanie na nowe okręty przerastało możliwości rodzimych stoczni, część z nich zakupiono za granicą. Wojna z Polską toczyła się z przerwami od 1617 do 1629 roku. W 1625 Szwedzi zajęli niemal całe Inflanty, ale wracająca do ojczyzny flota poniosła dotkliwą stratę 10 okrętów w sztormie pod Domenäs. W kolejnym roku Szwedzi wtargnęli na Pomorze i do Prus, zbliżając się do Gdańska. Ostatecznie miasta nie udało im się zająć, ale zablokowali je od strony morza. 28 listopada 1627 roku, zanim okręty blokady udały się na zimę do Szwecji, na wodach Zatoki Gdańskiej doszło do bitwy z okrętami polskimi, która przeszła do historii jako bitwa pod Oliwą. Polacy zdobyli wówczas galeon Tigern, podczas gdy inny, Solen, zatopiony został przez własną załogę. Pozostałe cztery jednostki, Enhörningen, Mänen, Pelikanen i Papegojan, zdołały odpłynąć do Älvsnabben i dalej do Sztokholmu. W 1628 roku okręty szwedzkie działały na południowym Bałtyku, blokując Gdańsk i inne porty, oraz wspomagając Duńczyków obleganych w Stralsundzie przez wojska Habsburgów. 6 lipca wzięły udział w bitwie na Wiśle, podczas której zatopiły galeon Rycerz Święty Jerzy i pinkę Żółty Lew oraz poważnie uszkodziły fluitę Feniks. Po wyjściu polskich okrętów do Wismaru w styczniu 1629 roku okręty szwedzkie skierowano do blokady tego portu. W styczniu 1632 uczestniczyły w jego zajęciu, przejmując wszystkie znajdujące się tam jednostki. W tym samym roku zmarł Zygmunt III Waza, a Gustaw Adolf zginął w boju; ich następcy kontynuowali drogę zbrojnego rozwiązywania problemów między narodami. Flota szwedzka stała się potęgą, flota polska praktycznie przestała istnieć.